Віцебскае прадпрыемства «Альянспласт» будзе выпускаць пластмасавую тару спецыяльна для еўрапейскіх спажыўцоў

Віцебскі вытворца тары з поліпрапілена ТАА «Альянспласт» мае намер павялічыць долю экспартуемай у Еўрасаюз прадукцыі да 10-15%.

Амбіцыйную задачу паставіла перад сабой кіраўніцтва прадпрыемства: не зніжаючы ўзровень паставак на расійскі і постсавецкі рынкі (на сённяшні дзень гэта парадку 90% вырабленай тары), наросціць аб'ёмы экспарту прадукцыі ў Еўрасаюз.

– Калі ў пачатку года мы адгружалі ў ЕС парадку 2-3%, то сёння продажы выраслі да 7-8%, так што калі ўсё складзецца, як плануем, то да канца 2016-га выйдзем ужо на ўзровень 10-15%, – распавядае генеральны дырэктар кампаніі Мікалай Сілінаў.

Для таго, каб «склалася» ёсць усе перадумовы. Граматна выбудаваная лагістыка і напрацаваная кліенцкая база – праз гандлёвыя прадстаўніцтвы ў Літве і Латвіі прадукцыя «Альянспласта» паспяхова рэалізуецца ў Нарвегіі, Даніі, Фінляндыі, Бельгіі, Швейцарыі і Ізраілі.

 Пашыраюць і вытворчыя плошчы: зараз прадпрыемства рэканструюе адзін з цэхаў (будаўнічыя работы на завяршальным этапе), далей у планах – купля новага абсталявання і камплектуючых для выпуску пластмасавай тары спецыяльна для еўрапейскіх спажыўцоў.

 – У ЕС іншыя, адрозныя ад нашых тыпы памераў тары. Расійскі і ў цэлым постсавецкі рынак фарміраваўся асобна і тое, што мы робім, не заўсёды падыходзіць пад складзеныя за мяжой традыцыі: камусьці неабходна вядзерца меншага дыяметра альбо большае па вышыні. Пад свае памеры тары там выбудавана лагістыка, купленая абсталяванне для фасоўкі прадукцыі ў стандартныя аб'ёмы. Не варта забываць і пра характэрны для еўрапейскага рынку кансерватызм: не кожны вытворца гатовы адмовіцца ад прывычнага спосабу ўпакоўкі, няхай нават новая будзе значна таннейшая. Да прыкладу, за ўвесь час супрацоўніцтва з замежнымі партнёрамі я толькі аднойчы пачуў ад кліентаў у Германіі, што тара нашых памераў выдатна падыходзіць, бо будзе вылучацца сваімі габарытамі і знешнім выглядам на паліцах у крамах, – адзначыў Мікалай Міхайлавіч.

Іншыя

подходы там і да кантролю якасці. Паколькі «Альянспласт» з'яўляецца звяном, які ўдзельнічае ў выпуску харчовай прадукцыі (у прыватнасці, вырабляе тару для яе), новы цэх сертыфікаваны па ХАССП – глабальнай сістэме, прадугледжваючай кантроль на ўсіх этапах: ад вырабу да транспарціроўкі і рэалізацыі. Для яе ўкаранення неабходна даследаваць не толькі свой прадукт і метады вытворчасці, але і прымяняць адпаведныя патрабаванні да пастаўшчыкоў сыравіны, дапаможных матэрыялаў.

Укараненне строгіх міжнародных нормаў якасці на прадпрыемстве – не толькі яшчэ адзін плюс у іміджы беларускага вытворцы, але і пашырэнне верагодных рынкаў збыту за мяжой.

Каб запусціць першую частку вытворчасці, арыентаванага менавіта на еўрапейскі рынак, на куплю абсталявання і абаротныя сродкі патрэбны сур'ёзныя фінансавыя ўліванні – каля 1,5-2 млн еўра. Гэта будуць як уласныя, так і крэдытныя сродкі, цяпер кіраўнік вядзе перамовы з банкаўскімі арганізацыямі.

– Наш пастаянны партнёр – фірма «Arburg» з Германіі – дае нам растэрміноўку па разліках на 4 гады, асноўную частку абсталявання мы купляем у іх. Таксама мы працуем з іншымі пастаўшчыкамі – «Demag», «Zafir». Так што праблем з закупкай абсталявання ў нас няма. Другі не менш сур'ёзны артыкул выдаткаў – набыццё прэс-формаў, перыферыі, робатаў. Усё гэта заказваем у Турцыі, Польшчы. У адрозненне ад немцаў, яны не могуць сабе дазволіць адтэрміноўкі ў некалькі гадоў, але паўгода прадастаўляюць, – распавёў Мікалай Сілінаў.

На набыцці новага, больш эфектыўнага абсталявання эканоміць нельга. Мадэрнізацыя і аўтаматызацыя вытворчасці – галоўныя складнікі паспяховай працы любога прадпрыемства ў сучасных умовах, залог яго росту і развіцця. Менавіта таму на «Альянспласт» вырашылі адмовіцца ад экстэнсіўнага шляху развіцця, набору большай колькасці людзей і росту за кошт валу, тут акцэнт на аўтаматызацыі працэсаў.

– 20 гадоў таму мы перапрацоўвалі 10-20 т сыравіны ў месяц, а цяпер – каля тысячы тон. На ранейшым абсталяванні, каб зрабіць мільён вядзерцаў, замацаваць ручкі да іх, трэба было 12 ліцейшчыкаў.

Аўтаматызаваныя робататэхнічныя комплексы дазволілі значна павялічыць вытворчасць, адзін вырабляе 900 тыс. штук у месяц, прычым яго абслугоўваюць у чатыры змены 2 чалавекі, – аргументуе сваю пазіцыю Мікалай Сілінаў.

Апошнія два гады ў колькасці работнікаў прадпрыемства не дадае: тут працуюць 450 чалавек. Хоць былі пэўныя перыяды, калі «Альянспласт» адчуваў дэфіцыт кадраў. Праблему вырашылі, адкрыўшы вытворчасць у Шуміліна, там было створана 45 працоўных месцаў. Цяпер аб'ёмы вытворчасці растуць, але штат застаецца ранейшым, аўтаматызацыя дазволіла палепшыць умовы працы і палегчыць манатонную, цяжкую працу ліцейшчыкаў.

Пераканацца ў гэтым нам прапанавалі падчас візіту ў цэхі прадпрыемства. Начальнік вытворчасці ТАА «Альянспласт» Уладзімір Козыраў перш за ўсё паказвае камфортныя пакоі адпачынку і прыёму ежы, прасторныя раздзявалкі для рабочых, затым разам мы пераходзім на вытворчы ўчастак, дзе размешчаны некалькі робататэхнічных комплексаў.

На адным з агрэгатаў вырабляюцца літровыя вядзеркі для харчовай прадукцыі, сучасны робат таксама ўстаўляе ў іх ручкі і падлічвае вырабы. Задача ліцейшчыка – засыпаць матэрыял, сачыць за якасцю і ўпакаваць гатовы прадукт.

Дарэчы, гэты тэрмапластаўтамат вырабляе палімерную тару з «упаянай этыкеткай».

– Тэхналогія in-mold (IML) дазваляе нанесці этыкетку непасрэдна ў працэсе выраблення тары, яна ўплаўляецца ў сценкі ёмістасці або яе вечка ў момант фармавання. У выніку ўтвараецца адзінае цэлае з матэрыялам, з якога выканана ўпакоўка. Такі спосаб дапамагае даўжэй захоўваць першапачатковы таварны выгляд прадукцыі, абараняе вытворцу ад падробак, а таксама скарачае выдаткі на працэс наклейвання звычайных этыкетак, – растлумачыў Уладзімір Ленардавіч.

Слядкуе за працэсам на гэтым і яшчэ некалькіх комплексах у 1-м цэху ліцейшчыца пластмас Алеся Іванова. Цікава, што ўніформа дзяўчыны больш падобная на медыцынскую вопратку: да працы можна прыступаць, толькі надзеўшы шапачку і пальчаткі. У выраб не павінна

трапляць нават самыя дробныя прымесі, накшталт ворсінкі, інакш яно будзе бракаваным.

Дарэчы, здабываць выгаду на «Альянспласце» умеюць нават са сваіх адходаў. Вытворчыя рэшткі і тару, што не адпавядае патрабаванням якасці, перапрацоўваюць у іншую прадукцыю, напрыклад, у абцасы або падпяточнiкi для абутковых прадпрыемстваў рэгіёна. Нават поліэтыленавыя пакеты, у якіх на прадпрыемства пастаўляюць сыравіну – поліпрапілен у гранулах – выкарыстоўваюць для вырабу ўпакоўкі для сваёй тары.

Наталля Камлёва. Фота Антона Сцяпанішчава. «Віцебскія весці».