Уладзімір Перцаў павіншаваў школьнікаў сярэдняй школы №28 Віцебска з Днём ведаў
- Яшчэ пад'язджаючы да школы, я адчуваў вялікую хваляванне, – расказаў Уладзімір Перцоў. – Я нібы вярнуўся ў дзяцінства, нахлынулі эмоцыі. Установа адукацыі, вядома, змянілася да непазнавальнасці. Акрамя геаграфічнага адраса, я практычна нічога не пазнаю. Стадыён, напэўна, адзін з самых выдатных сучасных спартыўных аб'ектаў, якія я бачыў. Прайшоўшыся па класах і калідорах, убачыў, колькі робіцца, каб вучні мелі ўсе ўмовы для камфортнага навучання і засваення навыкаў будучых прафесій, каб раслі патрыётамі і станавіліся прафесіяналамі.
Уладзімір Барысавіч з непрыхаваным задавальненнем прайшоўся па сваёй alma mater, адзначыўшы ўзровень аснашчэння і эстэтыку навучальных кабінетаў, наведаў музейныя экспазіцыі «Блакаднаму Ленінграду прысвячаецца», «Шкатулка народных рамёстваў», даведаўся ад юных міратворцаў, што СШ №28 цяпер носіць высокае званне «Школа міру» і з'яўляецца адной з нямногіх у вобласці устаноў адукацыі, якія ўдзельнічаюць у сумесным праекце Беларускага фонду міру і Міністэрства адукацыі. Былы вучань расказаў, што ніколі не забудзе сваю першую настаўніцу Лідзію Уладзіміраўну Саўкову. Менавіта яна навучыла вучыцца, беражліва ставіцца да падручнікаў і сшыткаў і сябраваць. Ва ўзроставае жыццё будучага міністра выпускала выкладчыца хіміі, класны кіраўнік 11 «Б» класа Галіна Іванаўна Сарокіна.
34 гады ў школе працуе намеснікам дырэктара па выхаваўчай рабоце Вольга Жукава, якая добра памятае Уладзіміра Барысавіча.
– Ён быў яркім, запамінальным актывістам, – узгадвае Вольга Аркадзьеўна. – Гуляў у школьным ансамблі на барабане, удзельнічаў у КВЗ, тэатралізаваных пастаноўках, быў Дзедам Марозам, працаваў у радыёгазеце, агітбрыгадзе. Уладзімір ніколі не шкадаваў вольнага часу на грамадскую працу.
Самаму Уладзіміру Барысавічу больш за ўсё запомніліся клас, дзе дзеці вывучалі асновы тэатральнага мастацтва, урокі сусветнай мастацкай культуры, кабінеты працоўнага навучання і пачатковай ваеннай падрыхтоўкі, дзе ён прападаў днямі напралёт. Не сцерлася з памяці і тое, як яго школьны ВІА выступаў на розных гарадскіх пляцоўках і дыскатэках.
– Школа №28 была адной з самых перадавых у горадзе, – узгадвае міністр інфармацыі. – На вуліцы «Праўды», дзе не было нават ніводнага святлафора, яна была адзіным цэнтрам культуры і прыцягнення, прынамсі, у нашым мікрараёне. Гэта ж тычыцца і ўзроўню адукацыі. У 11-м класе па камсамольскай лініі, памятаецца, паехаў па абмене ў Германію. І апынуўся там ледзь ці не геніем, здзіўляючы равеснікаў ведамі па хіміі, алгебры. Пісалі яны, на мой погляд, нейкія дзіцячыя задачы, і ніхто не мог іх разгадаць. Я выходзіў і вырашаў, і там усе былі ў захапленні.
Дарэчы, Уладзіміру Барысавічу, які скончыў школу з сярэбраным медалём, было на каго раўняцца – у СШ №28 амаль 40 гадоў настаўніцай фізікі адпрацавала яго мама Таццяна Іосіфаўна Перцова.
Дырэктар установы адукацыі Алена Мацвеева расказала, што сёлета школа ў 56-ы раз расчыніла свае дзверы перад больш чым 700 навучэнцамі, 100 з іх – першакласнікі.
– Наша школа ганарыцца сваімі навучэнцамі, якія штогод становяцца ўдзельнікамі і пераможцамі розных творчых конкурсаў, навукова-даследчых канферэнцый, алімпіяд рознага ўзроўню, выпускнікамі. 92% тых, хто скончыў школу ў 2021 годзе, сталі студэнтамі ВНУ, – адзначыла Алена Антонаўна.
Напуцняючы першакласнікаў, Уладзімір Перцоў пажадаў, каб кожны дзень у школе стаў для навучэнцаў насычаным, цікавым і запамінальным.
– Ну а вам, шаноўныя выпускнікі, жадаю паставіць мэты і засяродзіцца на вучобе. Мэты могуць быць розныя – вучоба, сям’я, бізнес, навуковыя дасягненні, але самае галоўнае – я ўсім жадаю заставацца патрыётамі, любіць нашу малую радзіму – школу і нашу вялікую Радзіму – Рэспубліку Беларусь, таму што ў нас самая цудоўная краіна, паверце, – сказаў Уладзімір Барысавіч.
У падарунак да Дня ведаў міністр інфармацыі прывёз у школьную бібліятэку кнігі, а таксама ўручыў першакласнікам падарунак ад Прэзідэнта нашай краіны – кнігу «Беларусь – наша Радзіма».