За апошняе пяцігоддзе праз 98 станцый ачысткі ад жалеза доступ да чыстай вады на Віцебшчыне атрымалі яшчэ 130 тысяч чалавек
Якасная пітная вада сёння цячэ з кранаў у Віцебску і Наваполацку, Полацку і Воршы. Усё часцей падобную карціну можна назіраць у райцэнтрах Віцебскай вобласці і, што цешыць, у малых населеных пунктах таксама. Гэта стала магчымым дзякуючы падпраграме «Чыстая вада». За час яе дзеяння ў рэгіёне з 2016 года забяспечанасць спажыўцоў водазабеспячэннем нарматыўнай якасці вырасла на 11,6 працэнта і на 1 снежня 2020-га дасягнула 96 працэнтаў.
Начальнік вытворча-тэхнічнага аддзела філіяла «Аршаводаканал» Юрый Юргель.
— Калі Ворша цалкам забяспечана якаснай пітной вадой, то на перыферыі пытанняў заставалася нямала. За 2019—2020 гады сітуацыя прыкметна палепшылася. Вяскоўцы гэта адразу адчулі, ды і мы таксама. З буйных вёсак і аграгарадкоў, дзе з'явіліся станцыі, зваротаў і скаргаў стала менш — значыць, людзі задаволены. Не пакідаем без увагі і малыя вёскі, дзе пражывае да 50 чалавек. Падлучаем іх да водаправодных сетак суседніх, больш буйных, або ўсталёўваем лакальныя ачышчальныя сістэмы.
У гутарку ўключаецца Святлана Калінкіна, начальнік цэха водаправодных сетак Аршанскага раёна. Яе голас, як жартуюць калегі, ведае большая частка жыхароў раёна. Кола клопатаў дзвюх аварыйна-аднаўленчых брыгад, якія курыруе Святлана Васільеўна, шырокае. Гэта ліквідацыя парываў водаправода, рамонт і разагрэў калонак і, самае галоўнае, бесперабойная падача спажыўцам пітной вады. Ускладняюць працу вялікія адлегласці паміж вёскамі: шмат часу марнуецца на пераезд. Але першачарговая праблема ў іншым, разважае суразмоўніца:
— На мой погляд, яна звязана з сур'ёзным зносам водаправодных сетак. Таму асноўны ўпор спраўаем на іх перакладку — прыбіраем усе сталёвыя трубы, якія даўно выпрацавалі свой рэсурс. Не сакрэт, што наш нумар набіраюць часта. Хтосьці ад душы дзякуе, асабліва калі званок з вёскі, аграгарадка, дзе запрацавалі станцыі абезжалезвання (розніца ж «да і пасля» рашучая!), а хтосьці выказвае незадаволенасць. У нашай справе хапае нюансаў, але спраўляемся. На шчасце, у цэлым людзі ставяцца да часовых нязручнасцей з разуменнем.
Жыхар аграгарадка Крапіўна Аршанскага раёна Васіль Зінковіч.
Праблема зношанасці водаправодных сетак актуальная і для іншых раёнаў вобласці. Галоўнае, яе паступова, па меры сіл і магчымасцей вырашаюць.
Прыязджаем у аграгарадок Крапіўна, дзе пражывае прыкладна 760 чалавек, каб ацаніць працу новай станцыі абезжалезвання ў Аршанскім раёне. На месцы сустракаем Васіля Зінковіча, настаўніка фізкультуры, а ў мінулым старшыню сельвыканкама, які не па чутках ведае, што хвалюе вясковых жыхароў. Па звычцы яны да гэтага часу звяртаюцца да Васіля Пятровіча, просяць дапамагчы ў вырашэнні надзённых праблем.
— Якасць вады на працягу многіх гадоў была тэмай нумар адзін, — не хавае селянін. — Узровень жалеза зашкальваў… З-за гэтага многія не карысталіся вадаправоднай вадой у поўнай меры. Апасаліся нашкодзіць здароўю, сапсаваць бытавую тэхніку. Вельмі папулярныя былі крыніцы каля ракі Крапівенкі. Увод у эксплуатацыю ў канцы лістапада станцыі абезжалезвання — важная падзея для ўсіх. Яе ўзвялі за паўтара месяца. Жыву побач, таму кожны дзень назіраў за ходам работ. Дзякуй будаўнікам за добрасумленнасць і аператыўнасць!
Наколькі чысцейшай стала H2O у аграгарадку, наш герой прапануе пераканацца асабіста і запрашае ў госці. Шчыры гаспадар уключае кран на кухні:
— Паглядзіце! Найчысцейшая, без паху і прымесей. П'еш і атрымліваеш асалоду.
Магутнасці станцыі абезжалезвання ў аграгарадку Крапіўна дазваляюць абслугоўваць мясцовых жыхароў, а таксама суседзяў з вёскі Горнае Крапіўна і пасёлка Савішчына, у агульнай складанасці больш за 400 чалавек.
На ўзроўні рэспублікі застаецца актуальнай тэма па забеспячэнні вадой нарматыўнай якасці вёсак з колькасцю пражываючых менш за 100 чалавек, а таксама там, дзе цэнтралізаванае водазабеспячэнне адсутнічае. У Віцебскай вобласці гаворка ідзе пра Верхнядзвінскі, Віцебскі, Дубровенскі, Лёзненскі, Расонскі, Сянненскі, Талачынскі, Ушацкі і Шумілінскі раёны. Будаваць станцыі абезжалезвання там не столькі эканамічна, колькі тэхнічна мэтазгодна. Лагічней выкарыстоўваць індывідуальныя ачышчальныя ўстаноўкі або модульныя бытавыя станцыі (іх ставяць непасрэдна на водазаборных збудаваннях).
ДАСПРАВАЧНАЯ ІНФАРМАЦЫЯ «СГ»
На Віцебшчыне цэнтралізаваным водазабеспячэннем ахоплена 1184 населеныя пункты. Забяспечанасць гарадскога насельніцтва — 98,5 працэнта, сельскага — 64,6, у тым ліку ў аграгарадках — 84,7.
Начальнік вытворча-тэхнічнага аддзела філіяла «Аршаводаканал» Юрый Юргель.
Аршанскі прыклад
За апошнія два гады толькі на Аршаншчыне па праграме развіцця раёна пабудавалі 18 станцый абезжалезвання. Важныя і доўгачаканыя аб'екты цяпер ёсць у Высокім і Міцькаўшчыне, Браздзетчыне і Печышчы, Заполлі, Пішчалаве, Стайках… Напярэдадні Новага года спіс папоўніць станцыя ў Заслонаўцы. Чым не падарунак да свята? Юрый Юргель, начальнік вытворча-тэхнічнага аддзела прадпрыемства «Аршаводаканал» (філіял УП «Віцебскаблводаканал») уводзіць у курс справы:— Калі Ворша цалкам забяспечана якаснай пітной вадой, то на перыферыі пытанняў заставалася нямала. За 2019—2020 гады сітуацыя прыкметна палепшылася. Вяскоўцы гэта адразу адчулі, ды і мы таксама. З буйных вёсак і аграгарадкоў, дзе з'явіліся станцыі, зваротаў і скаргаў стала менш — значыць, людзі задаволены. Не пакідаем без увагі і малыя вёскі, дзе пражывае да 50 чалавек. Падлучаем іх да водаправодных сетак суседніх, больш буйных, або ўсталёўваем лакальныя ачышчальныя сістэмы.
У гутарку ўключаецца Святлана Калінкіна, начальнік цэха водаправодных сетак Аршанскага раёна. Яе голас, як жартуюць калегі, ведае большая частка жыхароў раёна. Кола клопатаў дзвюх аварыйна-аднаўленчых брыгад, якія курыруе Святлана Васільеўна, шырокае. Гэта ліквідацыя парываў водаправода, рамонт і разагрэў калонак і, самае галоўнае, бесперабойная падача спажыўцам пітной вады. Ускладняюць працу вялікія адлегласці паміж вёскамі: шмат часу марнуецца на пераезд. Але першачарговая праблема ў іншым, разважае суразмоўніца:
— На мой погляд, яна звязана з сур'ёзным зносам водаправодных сетак. Таму асноўны ўпор спраўаем на іх перакладку — прыбіраем усе сталёвыя трубы, якія даўно выпрацавалі свой рэсурс. Не сакрэт, што наш нумар набіраюць часта. Хтосьці ад душы дзякуе, асабліва калі званок з вёскі, аграгарадка, дзе запрацавалі станцыі абезжалезвання (розніца ж «да і пасля» рашучая!), а хтосьці выказвае незадаволенасць. У нашай справе хапае нюансаў, але спраўляемся. На шчасце, у цэлым людзі ставяцца да часовых нязручнасцей з разуменнем.
Жыхар аграгарадка Крапіўна Аршанскага раёна Васіль Зінковіч.
Праблема зношанасці водаправодных сетак актуальная і для іншых раёнаў вобласці. Галоўнае, яе паступова, па меры сіл і магчымасцей вырашаюць.
Прыязджаем у аграгарадок Крапіўна, дзе пражывае прыкладна 760 чалавек, каб ацаніць працу новай станцыі абезжалезвання ў Аршанскім раёне. На месцы сустракаем Васіля Зінковіча, настаўніка фізкультуры, а ў мінулым старшыню сельвыканкама, які не па чутках ведае, што хвалюе вясковых жыхароў. Па звычцы яны да гэтага часу звяртаюцца да Васіля Пятровіча, просяць дапамагчы ў вырашэнні надзённых праблем.
— Якасць вады на працягу многіх гадоў была тэмай нумар адзін, — не хавае селянін. — Узровень жалеза зашкальваў… З-за гэтага многія не карысталіся вадаправоднай вадой у поўнай меры. Апасаліся нашкодзіць здароўю, сапсаваць бытавую тэхніку. Вельмі папулярныя былі крыніцы каля ракі Крапівенкі. Увод у эксплуатацыю ў канцы лістапада станцыі абезжалезвання — важная падзея для ўсіх. Яе ўзвялі за паўтара месяца. Жыву побач, таму кожны дзень назіраў за ходам работ. Дзякуй будаўнікам за добрасумленнасць і аператыўнасць!
Наколькі чысцейшай стала H2O у аграгарадку, наш герой прапануе пераканацца асабіста і запрашае ў госці. Шчыры гаспадар уключае кран на кухні:
— Паглядзіце! Найчысцейшая, без паху і прымесей. П'еш і атрымліваеш асалоду.
Магутнасці станцыі абезжалезвання ў аграгарадку Крапіўна дазваляюць абслугоўваць мясцовых жыхароў, а таксама суседзяў з вёскі Горнае Крапіўна і пасёлка Савішчына, у агульнай складанасці больш за 400 чалавек.
А што ж шахтныя калодзежы?
Смачная і чыстая вада з-пад крана, несумненна, дабро. Але не варта забываць і пра шахтныя ка- Калодзежы агульнага карыстання. У Аршанскім раёне з 2013 года іх абслугоўвае «Аршаводаканал». У астатніх раёнах яны лічацца на балансе ЖКГ і дзе-нідзе — сельвыканкамаў. Па словах Юрыя Юргеля, пад наглядам «Аршаводаканала» знаходзіцца больш за 670 шахтных калодзежаў. Глыбіня некаторых дасягае 30 метраў, але ў асноўным — 18—20. Асобнае фінансаванне на іх рамонт не прадугледжана, звяртае ўвагу суразмоўца:
- — Усе работы выконваюцца за кошт прадпрыемства. Па заяўцы сельвыканкама спецыялісты ўсталёўваюць новыя кольцы, перыядычна чысцяць, рамантуюць верхнія дамкі, лаўкі, робяць аналіз якасці вады, праводзяць прафілактыку і дэзінфекцыю. Па аналагічнай схеме абслугоўваюць і калодзежы ў ведамстве прадпрыемстваў сістэмы ЖКГ або сельвыканкамаў. Калі ж калодзеж прыватны, зрабіць гэта можна платна.
- Начальнік цэха водаправодных сетак Аршанскага раёна Святлана Калінкіна.
Ёсць пілотны праект!
- За апошнюю пяцігодку на Віцебшчыне стала на 98 станцый абезжалезвання больш. Доступ да чыстай вады атрымалі яшчэ 130 тысяч чалавек. На гэтыя мэты накіравана 23,2 мільёна рублёў, прыводзіць лічбы Алена Рашкевіч, намеснік генеральнага дырэктара прадпрыемства «Віцебскаблвадаканал»:
- — У тым ліку гэта інвестыцыі Сусветнага банка і Еўрапейскага банка рэканструкцыі і развіцця. Рэсурсы ЕБРР у суме 15,5 мільёна еўра прыцягнуты для выканання пілотнага ў краіне інвестпраекта «Чыстая вада Віцебскай вобласці».
- Толькі за 2020 год агульны аб'ём фінансавання мерапрыемстваў па забеспячэнні якаснай пітной вадой у рэгіёне — 8,9 мільёна рублёў. Выкананы некалькі праектаў па закольцоўцы (перападключэнні) населеных пунктаў з вадой нарматыўнай якасці, перакладцы сетак водазабеспячэння агульнай працягласцю больш за 96 кіламетраў. На Віцебшчыне з'явіліся яшчэ чатыры артэзіянскія свідравіны. У эксплуатацыю ўведзена 41 станцыя абезжалезвання, будаўніцтва яшчэ трох завершаць да канца года. Больш за ўсё новых станцый, дзевяць, увялі ў Аршанскім раёне.
- Праведзена сур'ёзная работа, акцэнтуе Алена Рашкевіч:
- — Разам з тым застаюцца важныя моманты, якія патрабуюць павышанай увагі. У прыватнасці, неабходна вырашыць праблему якасці ва
На ўзроўні рэспублікі застаецца актуальнай тэма па забеспячэнні вадой нарматыўнай якасці вёсак з колькасцю пражываючых менш за 100 чалавек, а таксама там, дзе цэнтралізаванае водазабеспячэнне адсутнічае. У Віцебскай вобласці гаворка ідзе пра Верхнядзвінскі, Віцебскі, Дубровенскі, Лёзненскі, Расонскі, Сянненскі, Талачынскі, Ушацкі і Шумілінскі раёны. Будаваць станцыі абезжалезвання там не столькі эканамічна, колькі тэхнічна мэтазгодна. Лагічней выкарыстоўваць індывідуальныя ачышчальныя ўстаноўкі або модульныя бытавыя станцыі (іх ставяць непасрэдна на водазаборных збудаваннях).
ДАСПРАВАЧНАЯ ІНФАРМАЦЫЯ «СГ»
На Віцебшчыне цэнтралізаваным водазабеспячэннем ахоплена 1184 населеныя пункты. Забяспечанасць гарадскога насельніцтва — 98,5 працэнта, сельскага — 64,6, у тым ліку ў аграгарадках — 84,7.